Home » Insights » Wat wil je later worden als je groot bent?

Wat wil je later worden als je groot bent?

Door Martijn Sitsen

Velen onder ons kennen deze vraag – wie heeft ‘m niet gesteld gekregen? Ik durf te wedden dat niemand heeft geroepen: ik word recruiter. Want tja, heel eerlijk, wat weet je nou over wat er te koop is in de wereld wanneer je keuzes gaat maken voor je toekomst?

Toen ik klein was – ja, dat is al heel lang geleden – wilde ik striptekenaar worden. Leek mij fantastisch. Je eigen fantasie de vrije loop laten gaan, figuurtjes bedenken die allerlei hele spannende avonturen beleven… De hoofdfiguren waren natuurlijk veel stoerder dan ikzelf en deden vooral alles wat ik niet kon en durfde. Maar ja, dat carrièrepad ben ik nooit ingeslagen. Misschien maar goed ook, want een tweede Walt Disney, daar zit toch ook niemand op te wachten.

Een paar jaar later, inmiddels een diploma rijker en vele illusies armer, dacht ik: de horeca. Dat lijkt me wel iets. Het was overigens meer mijn oma die dat vond dan ikzelf, maar ach, je zegt ook geen nee tegen je eigen oma. Ze overleed nog voordat ik daadwerkelijk een opleiding aan de hogere hotelschool had kunnen starten dus ook dat pad werd niets. Nu terugdenkend zou dat best een goede keuze geweest kunnen zijn. Maar ja, allerlei mensen het naar de zin maken en daar je benen voor onder je lijf vandaan rennen – toch maar niet.

Afijn, ik heb uiteindelijk een veilig keuze gemaakt: voor een opleiding waar je werkelijk alle kanten mee op kon. Ik rolde de wondere wereld van snelle autoservice in. Je weet wel, die snelle fitters die je banden en uitlaten als geen ander kunnen vervangen tegen een alleracceptabelste prijs.

Als ik toen niet met Ronald zou hebben samengewerkt was ik nog steeds druk in de weer geweest met banden en uitlaten en allerlei dingen die daar mee te maken hebben. Ronald was mijn toegang tot arbeidsbemiddeling. En daar ben ik hem nog altijd dankbaar voor.

Ik ontdekte dat de zijde van de kandidaat mij veel meer lag dan die van de opdrachtgever, en in 2006 maakte ik de definitieve keuze om mij alleen nog maar te richten op het werven van kandidaten. Tot op de dag van vandaag heb ik daar geen spijt van. Wat een mooi vak is het toch, recruitment… Ik heb altijd geroepen: wat je werft en selecteert kun je leren, maar het vak moet je kennen en kunnen. Ik hoop nog vele jaren mee te mogen doen, moet mijzelf inmiddels wel rekenen tot de dinosaurussen van recruitmentminnend Nederland, en af en toe eens wat wijs en nuttigs roepen zodat de jonge goden en godinnen ook nog eens wat op kunnen steken. We gaan het meemaken!